13 AUGUSTUS, Galle to AMBALAGODA

We rijden verder langs de kust, naar het noorden, naar Ambalagoda en daarna, Colombo, final stop in Sri Lanka.

Deze regio werd blijkbaar heel erg geteisterd door de tsunami van 2004, Het lijkt ondertussen weer eeuwen geleden. Een voetnoot in de geschiedenis, maar niet voor 35.500 omgekomen Sri Lankezen.

Onderweg naar Amabalagoda stoppen we in de turtle hatchery van Koggala, waar gekwetste, zieke, of te zwakke schildpadden opgevangen worden vooraleer ze opnieuw in het zilte nat kunnen.

Amputaties na aanvaringen met proppeler-boten, of vissersnetten. Plastic dat vastzit in de mond van de dieren … Sommige loebassen verblijven hier maanden, zelfs jaren vooraleer ze opnieuw klaar zijn voor een leven in het wild (sommige wachten op een prothese waarvoor Sri Lanka noch technologie voor heeft, noch middelen kan/ wil voor vrijmaken) . 75 procent van de eitjes komt uit. En jaarlijks worden hier 44.000 schildpadjes uitgezet. Eenmaal in de zee overleeft één op duizend. Do the math. Struggle of life ten top. We bezochten in Azië al meerdere turtle conservatories, maar de info die we hier krijgen, is top, alhoewel de kerel die ons rondleidt vrijwilliger is, en eigenlijk vooral zijn talenkennis wil aanscherpen, vertelt hij, om zo meer kans te maken op een job in Europa. Chapeau!

---

Verder down da road stoppen we in Galle, een mooi oud-Nederlands vestingstadje aan de kust – dat ons qua sfeer en architectuur doet denken aan Melaka, in het zuiden van Maleisië en Georgetown in het noorden – met een fort, mooi gerestaureerde, koloniale gebouwen, oude kerken, leuke winkeltjes en gezellige resto’s.

---

We slapen drie nachten in Amabalagoda, een klein stadje, één hoofdbaan parallel met de kustlijn, redelijk druk en bedrijvig, maar totaal niet toeristisch zoals Galle of Hikkaduwa waar hotels, eethuizen en ’boutique’-shops de couleur locale uitmaken.

Villa Godehena is een betaalbaar pareltje. Prachtig ingericht, met een ‘bescheiden’ infinity pool, privé-toegang tot het meer een honderdtal meter verderop, en enkele jongvolwassenen die wreed smakelijk kunnen koken!

En stipt op tijd!

En juiste bestellingen!

De wonderen zijn Sri Lanka nog niet uit!

14 AUGUSTUS, AMBALAGODA. ‘Topdag.’

Mandullah, onze onze superlieve en grappige driver, raadt ons met de beste bedoelingen een tocht aan op de Madu river; een ‘boat safari’, in de mysterieuze mangroves, waar we babykrokodillen zullen kunnen aanraken en genieten van prachtige natuur, massa’s machtige vogels. en, oh ja, van een fish spa.

Fish spa’s’ kennen we: je voeten in een aquarium en vissen die de oude huid van je voeten wegvreten. No thanks. Baby croco’s … we’ll see …

Madullah kiest voor Captain Boat House, een ‘gereputeerde instelling’ naast 50 anderen, met een kerel in Karolientje-met-haar-bootje-kapiteinsuniform (dat had een belletje moeten laten rinkelen …), die geen discount wil geven, ondanks het feit dat het low season is. 🙂

Op Tripadvisor lees ik achteraf ‘Great trip for only 2000 rupees per person…be prepared to spend another 1000 on tips throughout ride … I recall there being about 5 stops where a tip is required :)’

Oops. Foutje.

We are not prepared.

Naar het einde van de reis worden we blijkbaar minder kritisch, zijn we het moe om te onderhandelen …

Of misschien worden te kritisch. Te verwend.

Tourist trap.

Saai, saaier. saaist.

Geen beesten, op een luie water monitor en enkele arenden in de verte na. 10 meter door de mangrove. 20 euro pp voor anderhalf uur. Rip off.

De stop bij een eilandmonnik, die dus op een eiland zit, en die ons de zegen geeft, is wel leuk.

De oude olijkerd toont ons een 200-jaar oud ‘boek’. Eén pagina ‘beschrijven’ duurde blijkbaar 2 dagen. Kan ik me voorstellen, aan het tempo waarop hij ons uitleg geeft. 😉 Volgens mij heeft hij er zijn leute in.

We krijgen een nieuw touwtje voor geluk en voorspoed omgebonden (ons vorige dateert van Isan, Thailand, 2 jaar geleden, en hangt nog altijd rond onze pols. Sterke touwtjes, hier in Azië.)

De fish spa – sowieso niet ons ding-, en de baby croco – opgesloten in een veel te kleine bak-, laten we links liggen.

Maar natuurlijk blijft de natuur wel adembenemend mooi!

---

We zoeken naar een strook strand zonder lintbebouwing en komen uit bij een zalige plek. Sari blijft goed in het vinden vinden van deze plekjes! Aanvankelijk bijna moederziel alleen, met een Robinson-achtig restaurantje onder de palmbomen, kleine, nieuwsgierige heremietkreeftjes waar Lux helemaal weg van is.

Maar de bediening is, zelfs naar Sri Lankaanse maatstaven on-ge-lo-felijk traag. Een spuitwater en een cola en een platwater. Hup, de kerel op zijn brommer naar de winkel in de stad. Een uur gewacht? Zoiets? Oops, platwater vergeten. Opnieuw op zijn brommer naar de stad. We zijn zo dwaas voor de eerste keer op deze reis een cocktail te bestellen. Twee verschillende. We krijgen twee dezelfde. Met peterselie. We vragen fruitsla, maar aub geen papaya. We krijgen papaya-salade. Het klinkt grappig, maar na tig keren, wordt het echt frustererend.

Luxie wordt gestoken door een kwal en die laat met zijn tentakels een mega, rode streep achter op haar bovenbeen. Het ‘piekt’ serieus. De eigenares komt aandraven met verse ‘aloe vera’. Vrij snel deze keer. Bedankt, mevrouw.

14 AUGUSTUS, AMBALAGODA

Tevergeefs op zoek naar een surfplek. De golven zijn hier te ruw, een kerel weigert ons zelfs om boards te huren. Dat zegt genoeg.

Lux pissed als geen twee.

Gelukkig is er snorkelpret! Lux weer happy. ook al blijkt het eveneens wel iets of wat een tourist trap. Je koopt beter een duikbril en een snorkel in een lokale winkel dan je ‘uitrusting’ te huren bij een kerel die ze verderop gaat halen, en je dan met ‘a very good guide’ de branding instuurt, aan 20 euro pp voor anderhalf uur. Maar gelukkig zijn de monsters enthousiast, en we zien inderdaad wel heel wat mooie friskleurige vissen en zelfs een slijmerige zeekomkommer.

En waarempel, er zwalpt ook nog een schildpad rond op het strand, tussen de zwemmers, claiming da beach!