31 JULI, Kilinochchi

Gisterenavond gingen Louise en Ode aan de slag in de keuken. Meatless pasta bolognaise. Lekker, maar mega pikant, want de gekochte ‘basissaus’ is tegen verwachtingen in (as if) heel pittig. Er komt een eenzame Hongkonger uitgeput aan op een mountain bike. Mr. Andrew, hyperbeleefde kerel. Eigenlijk is de villa volledig door ons afgehuurd en mag hij weer aanzetten. Maar zo zijn we niet, en even later zit Andrew hevig te dampen en te zweten boven zijn bord pasta. De volgende morgen heeft hij een briefje (met een stukje in het Nederlands), koekjes en een koelkastmagneet van Hongkong voor ons achtergelaten.

De rest of the gang gaat naar ReeCha Amusement Park, een pretpark(je) even verderop, ‘Sri Lanka’s 1st Organic Agricultural Theme Park! A one-of-a-kind destination featuring Resort & Hotel, MultiCuisine Restaurants, Games & Activities, Amusement Park, Conventional Hall, Conference Halls, Tours & Travels. Where nature meets luxury!‘ Dat belooft!

Ik ga erop uit met de motor van een van de staff leden. Amusement park of motorijden … Kiezen is verliezen> Een 150 cc, meer dan genoeg op deze wegen, en zeker meer dan genoeg voor mij.

Zo zou ik graag reizen door dit land, mocht ik geen kinderen hebben! Zalig richting de Keerimalai Naguleswaram Temple uit de 7de eeuw, opgedragen aan Lord Shiva.

Het is machtig rijden, je ervaart de omgeving op een heel andere manier.

Vanaf Point Pedro volg ik een tijdje de kustlijn, langs kleine gekleurde huisjes en visserssloepen op het strand, en opvallend veel stille kerk in koloniale stijl.

Bij de tempel is er een kleine opstopping: een kleurrijke begrafenisstoet komt voorbij, gaat richting kerkhof. ‘Stoet ‘is het juiste woord, want de baldakijn wordt begeleid door trommels, toeters en bellen en héél veel knallende voetzoekers.

Ik parkeer bij de hindutempel, nat van het zweet, T-shirt doorweekt. Kuiten verbrand. Ik drink een liter cola en maak een praatje met een paar mannen die bij het winkeltje in hun plastic stoel hangen. Naast de zee is er een klein reservoir, waar kerels lummelen en zwemmen.

De tempel zelf is prachtig, met binnen zeven poorten achter elkaar en aan het einde het inner sanctum, bewaakt door een sadhu. Goden, godinnen en demonen elegant gesculpteerd in (ooit) felle kleuren.

Als ik terug aankom bij onze Airbnb zijn de anderen naar het strand. Ik erachter op de 150 cc, maar mijn gsm valt uit en ik rijd tevergeefs verder en verder. Mooi landschap wel, lage duinen, kleine palmbomen en hier en daar christelijke kapelletjes. Ik kan geen foto’s nemen. Gelukkig gelooft u me op mijn woord.

Uiteindelijk vind ik hen, bij een kappelletje opgedragen aan de moeder gods.

De zee is stevig, en iedereen leeft zich uit in de golven. Buitelen en springen en herhaaldelijk kopje onder gaan en roepen en kraaien. We houden de kinderen voortdurend in de gaten, want er is een heel sterke onderstroom. Maar Sari, op wie we minder letten, wordt meegenomen door een serieuze klepper, en onderuit gehaald door de onderstroom van een vorige golf. Haar elleboog kneust lelijk haar ribben. Een héél pijnlijke bedoening, die spijtig genoeg niet onmiddellijk over zal zijn.

We jagen de talrijke kraaien weg, die de restjes willen van onze oliebollen (gemaakt door de Duitse chef).

En dan de ondergaande zon boven de palmbomen. Een plaatje.

‘s Avonds is het barbecue bij het kampvuur. De staff van North Joy Resort is echt fantastisch! Heel heel erg bedankt!

Morgen rijden we naar Dambule, waar we nog 3 nachten samen zijn in het Sigiriya Kingdom Resort. Daarna gaan Emma, Wout, Isidoor, Anemone, en Louise naar Negombo en nemen het vliegtuig richting home sweet home. Het is weer vel te snel gegaan!