10 – 13 augustus, Ahangama

We blijven twee nachten in Ella, in Ella Jack Shade, een mooie homestay bij supervriendelijke, lieve mensen, op een kwartier buiten het overdrukke centrum. Op Booking.com staat Jack Shade geafficheerd als Jack Shade Resort Ella, maar een resort is het helemaal niet. 😉 Hun toast voor ontbijt toasten ze de avond tevoren. Verder enkel lof. Zij is leerkracht 5^de middelbaar, Engels en Singalese. Haar Engels is echt wel behoorlijk, maar bij ons zou je er met dat niveau geen les in kunnen geven. Hij is district head of education en verantwoordelijk voor een 4000-tal kinderen.

Onze road trip gaat verder, richting de zuidkust, naar Ahangama. Het prachtige heuvellandschap maakt plaats voor een highway door vlak gebied. Palmbomen. Niet echt om naar huis over te schrijven.

Het is monsoon season aan deze kant van Sri Lanka, en het weerbericht geeft constant regen aan. De realiteit is gelukkig anders. De komende dagen krijgen we heel sporadisch een regenvlaag over ons heen, soms even heel heftig, maar de zon zit fel uit en het zwembadwater blijft aangenaam.

Ahangama, zo las ik online, is ‘the upcoming surf spot on the southcoast‘, met hippe hotels en restaurantjes.

Inderdaad, de prijzen van de poshere restaurantjes met uitzicht op de branding zijn er ook naar. Maar posh en hip zou ik het stadje zeker niet noemen. Het blijft een aaneenschakeling van Sri Lankaanse stedelijke, sorry, lelijkheid. Vergeet bv. een centraal, gezellig pleintje, dat vind je in Azië bijna nergens. Wel lintbebouwing, kleurrijke groezeligheid en billboards. Gelukkig zijn we wel aan groezeligheid. Meer dan aan sfeerloze afgeliktheid.

Drie dagen in een top-airbnb, Stay at Ahangama: ruim, rustig, eigen zwembad, een staff die ons op onze wenken bedient. Een patio met vissen. Pure Luxe. Alle punten. Ontbijt, diner en fish-BBQ is nice! Naarmate onze reis op zijn einde loopt, voelen we meer en meer de nood aan zo een eigen plek, met een keuken om zelf spaghetti te maken, en een zitruimte, en zonder de (relatieve) hustle and bustle van een hotel. Mandullah kreeg een kamer hier, nadat ik even onderhandelde met de manager. Hij proeft ook van de spaghetti. De gekochte tomatensaus is mierzout, maar hij eet flink zijn bie-ba-boe-ba-bord leeg.Hij verdiend, als chauffeur 3500 rupee per dag, omgerekend 10 euro. Maar soms betaalt hij, uit eigen zak, 4000 voor een slaapplaats als een hotel die niet aanbiedt. Onbegrijpelijk. ‘Some clients pay for my room’, verduidelijkt hij, but I cannot force you.’ We betalen meestal voor zijn eten, en tot nu toe ook één maal voor zijn overnachting.

In Sri Lanka, meer nog dan in andere Aziatische landen is mijn ondervinding, loont het de moeite om verschillende platformen voor eenzelfde accommodatie te checken: Airbnb, Booking.com, Expedia. Soms is het ook beter om gewoon even te bellen. Sommige eigenaars vroegen ons zelfs om onze reservatie op Booking te annuleren. ‘Win win for both of us sir.’ Ze schelden de annuleringskosten kwijt en geven een lagere prijs in cash. Zij geen commissie aan Booking, wij een batje.

De volgende twee dagen brengen we door met eten, zonnen, nog wat eten, ijsjes, zwembad en golven, massages, winkeltjes. Het is uitbollen. Het was een intense reis. De periode van middagdutjes samen met piepjonge monstertjes is lang verleden tijd.

En surfen! Marie-Lou, Lux en Ode volgen een les van een anderhalf uur. 20 euro pp, niet goedkoop voor dit land. Ella voelt zich nog steeds niet lekker en ligt languit op het sun bed op het strand. Insgelijks mum and dad, alhoewel die zich nog wel in de hevige golven wagen.

Ode is surfgewijs al meer gevorderd, en krijgt haar theoretische uiteenzetting afzonderlijk, maar met blijkbaar krak dezelfde inhoud als van de andere twee surfbabes, waaronder de terminologie van de verschillende onderdelen van het surf board. De bruingebrande Sri Lankaanse surf dudes converseren in een verschrikkelijk, over the top, nageaapt, Australisch accent. Ze vinden zichzelf uitermaaaate cool. Gelukkig delen ze de meest interessante need to knows.

-‘K3. That’s my name. Feel free to use it. Just saying.’

-‘Mastery of style comes naturally, or after years of practice. Just saying. Do with it what you like.’

Tegen Ode. ‘ I am jealous of your natural style. Way better than guys who’ve been surfing for years. Olympic stuff. Just saying’ En … ‘ You are very cute by the way.’ Grote grijns.

Ik ben wel onder de indruk van onze dames! Lux en Marie-Lou gaan al onmiddellijk mee met de surf, rechtop. Nice! Ik slaag er zelfs niet in om al liggend niet van het board in het sop te donderen. Blijkbaar is het bord te klein voor mij, zegt Ode. Natuurlijk, anders was ik the god of the sea!

We lunchen twee maal in The Wave; een klein, sympa restaurantje aan het strand, een beetje weg van de drukte. Super lekker eten. Ik checkte achteraf even op Tripadvisor: 4.7/5 en het vierde beste van 91 restaurants in Ahangama! Goed gekozen, Sari. De gegrilde calamares zijn subliem, zo vol van smaak!

Eén van de drie avonden eten we in Crust, met sfeervolle verlichting bij ondergaande zon, kleurrijke surf boards aan de muren en life music covers van Jamie Cullum en Ben harper op de achtergrond. Met een slaatje met feta, en olijven, en een pizza met kraakverse zeevruchten. Logisch dat het duurder is dan een lokaal gekweekte aardappel.