31 juli Jawai Bandh

Halverwege tussen Udaipur en Puskhar ligt Jawai jheel, het grootste man made meer van Rajasthan, met een oppervlakte van 13  vierkante km, aan een dam van 43 meters hoog, met een lengte van 1,560 meter. We verlaten de snelwegen om dit prachtige stukje natuur te bereiken en de junglerit, over heuvels en langs kleine dorpjes is fantastisch mooi. We slapen in een ‘tentenkamp’, de Indische versie van glamping. De tenten zelf zijn ok, beetje vochtig, maar de AC werkt, al valt de elektriciteit natuurlijk elke tien minuten uit.

Om 17.00 gaan we op ‘safari’: een toer van 3 uren naar het meer, dat nu heel laag staat. We rijden met Suvindar (?) Singh in zijn open jeep, om luipaarden en krokodillen te spotten. As if, denk ik dan. Maar ik heb het mis. Sari doet een dutje, want ze is ondertussen al 43.

De open vlakte aan het water, met wazige heuvels op de achtergrond, is ronduit subliem en de monsters genieten volop! We gaan off road, en ze gieren het uit als we over een rotspartij naar beneden rijden. Fris groen, en in de verte schaduwen van steltlopers en de silhouetten van krokodillen.

We kunnen niet dichtbij komen aangezien de hevige neerslag de oevers in modder veranderd heeft. We kijken door Sundivars verrekijker en we kunnen in de verte enkele kroks bespeuren, ze zijn creepy, zeker als ze zich langzaam oprichten en traag het water ingaan. Elk jaar worden hier blijkbaar een paar Indiërs opgegeten. They are drunk and go in the water, vertelt Suvindar, they are very foolish. (Rings a bell, gebeurt hier wel vaker, in India.) Een eindje verderop heeft een ander groepje fools een boombox meegebracht. Ze spelen luide muziek en dansen Bollywood.

Een kleine kudde waterbuffels wordt door een eenzame herder naar nergens geleid. Enkele runderen koelen af in een modderplas, ook al is de temperatuur heel aangenaam.

We rijden weg van het meer richting ‘leopard point’. Suvindar parkeert de jeep onderaan een rotsmassief, waar in een spleet in de rotsen een luipaard en haar jongen verblijven. En dan is het wachten, samen met een drietal andere jeeps. In het hoogseizoen toeren hier meer dan honderd jeeps rond, zegt Suvindar. Gelukkig is Sari niet meegekomen. Ze is ondertussen al 43 en heeft niet zo veel geduld.

En ja hoor, daar komt het luipaard tevoorschijn. Ze poseert bovenop de rotsen. Al snel wordt ze vervoegd door twee andere wilde katten. Ze kijkt majestueus uit over het landschap onder haar, klaar voor the kill. Mijn foto’s lijken nergens naar. Een telelens ware mooi geweest …

1 augustus Udaipur

Reisgidsen en -blogs spreken over Udaipur als de meest romantische stad van India. De witte stad. The city by the lake. Wij zijn iets minder fan, maar het druilerige weer draagt daar zeker toe bij. Eerder de kleurloze stad op dit moment. Al is India natuurlijk nooit en nergens monochroom. Voor uw kijkplezier heb ik de foto’s ingekleurd met filter ‘vivid warm’, en een beetje extra contrast.

We slapen in Swaroop Villas, bij het meer. Maar een uitzicht op het water hebben we spijtig genoeg niet. Het hotel zag er leuker uit op foto, maar de regen neemt natuurlijk veel van de glans weg. We zitten even buiten in de ommuurde tuin, en gaan dan weer de kamer in. Maar die ruikt plots heel chemisch. De airco? De koelkast. Ruikt uitermate ongezond. Sari doet haar beklag en we krijgen zonder veel boe of ba een upgrade naar een deluxe suite. Yeah!

De straatjes die leiden naar het paleis zijn gezellig druk, de verkopers opvallend pushy. We kopen koelkastmagneten. Has to be done.

Ook ons boottochtje is shiny noch bright. We moeten doorheen het City Palace om tickets te kopen. Wel een entree om u tegen te zeggen.

De motorboot neemt ons, wat Spanjaarden en een eenzame Japanner (die mijn Instagram vraagt, heb ik gelukkig niet) mee het water op.

We varen eerst zo een beetje rond en dan brengt de bootman ons naar the Lake Palace, gebouwd op een eiland. Het pleziereiland van de vorsten van weleer. Beetje doods, beetje saai. Het kan niet alle dagen frieten zijn … Gelukkig brengen enkele frivole eekhoorns wat leven in de brouwerij.

‘s Avonds, terwijl de monsters naar een of ander onnozel gedoe op Netflix kijken, gaan Sari en ik op zoek naar samosa’s. Om de hoek ligt het meer, en aan de kade is het een en al leven: kraampjes met alle soorten Aziatische voeding, en heel veel lichtjes. Gezellig.

We nemen ook nog een kijkje in de grootste mall, en houden ons er bezig in het, ja zowaar, lunapark! We gooien ons op racemotoren en schieten vijandige SF-schepen uit de lucht. Daarna gaan Lux en ik nog naar The Wolverine en Deadpool kijken, in een creepy verlaten mall. De vier kilo popcorn met caramel smaakt lekker. Het shoppingcentrum is leeg, in opbouw, maar in de lift naar de vijfde verdieping zit een jong meisje te tokkelen op haar gsm. Het is haar job. Zorgen dat wij op de juiste verdieping terechtkomen.