13 juli, Thiksey Monastery

Volgende halte: het klooster van Thiksey

Vanuit Hemis is het maar een half uurtje rijden naar Thiksey, op de terugweg naar Leh. Het klooster is meer dan 500 jaar oud. Ter vergelijking: Hemis werd gebouwd in de 11de eeuw.

Dieprode kleuren, trappen, prayer wheels, en ook wat meer toeristen dan in Hemis. De kinderen hebben het al knap lastig om naar boven te lopen. Hoogte en inspanning … nog steeds. In een van de tempels staat een boeddhabeeld van maar liefst 15 meter hoog!

Je komt het best vroeg in de ochtend of later op de avond, wanneer de monniken aan het bidden, mediteren, hummen zijn. Op de andere tijdstippen zijn de kloosters meer musea, prachtig, maar zonder de constante levendigheid die je in de tempels en kloosters in bv. Thailand aantreft. Maar toch, ik ben meer aan deze oeroude sfeer dan aan de vibrante Thaise equivalenten.

Ik klim hoger, naar de bovengelegen heiligdommen en tot op het dak. De kinderen houden het voor gezien. De beelden van Boeddha’s, rimpoche’s en andere watchamacallits zijn adembenemend mooi. Sommige beaat, andere angstaanjagende demonen. Een vrome Lakers-fan mediteert vol overgave.

Hoe hoger in het klooster hoe angstaanjagender de beelden worden, zo verschrikkelijk dat ze zelfs afgedekt worden.

Even nog een speciale vermelding. We zijn heel trots op Louise. Dapper, onlangs haar trappen-fobie, slaagt ze er toch in om, op aarzelende voeten, enkele treden te beklimmen.

Gelukkig voor haar staat op de muur aangegeven hoe je naar beneden kan. Blijkbaar werken trappen in beide richtingen.

Ondertussen ligt Luxie stevig te slapen in Goba Guesthouse. Haar koorts is gelukkig naar beneden. Oef.

13 juli, Stok Palace

Eigenlijk moet je het mooiste voor het laatste houden. Stok Palace is een beetje een ontgoocheling. Dood, met een mannetje dat elke deur voor ons opendoet. Blijkbaar liggen er waardevolle, religieuze en andere objecten achter slot en grendel. Ella vindt de kamers met voltapijt vies, en wil niet binnen.

Op de terugweg kopen we nog wat fruit.